Sebebi kaos mu? Yaratıcılığımızı besleyen kaos ve acılar mı? Bir bunalım, derin bir üzüntü hali, çoğu zaman rahatsızlık, uyuyamama, farklı şeylere odaklanma, iç kemirmesi... nedir bizi yaratıcılığa iten? Çok mutlu kişilerin yazdığı çizdiği şeylerden ilham almadığımız kesin. Sürekli vaadedilmiş mutluluk bir balon ve biz onu gördüğümüz yerde patlatıyoruz. Hep rahatsızlık veren, yolu sıkıntıdan geçen şarkıları içselleştiriyoruz. Takıntı. Hayır takıntı değil. Sıkıntı. Takıntılı olduğu için sıkılmıştır belki. Hayır yazdığımdan şaşmıyorum, konudan konuya atlamıyorum. Burada başka birşey anlatmaya çalışıyorum. Üzüntü ve kederden beslenen ruhun yarattığı şeyin güzelliğinden. Evet ben güzel buluyorum, belki çarpıcılığından dolayı güzel geliyor. Doğrudur ben garip bir insanım. Tamam haklısınız çok normal biri değilim. Ama bir sıkıntı duyduğumdan yazıyorum. Belki bu beni yaratmaya iter. Her gün günümün her saniyesi onu bunu şunu tüketirken biraz üretmem lazım. Sıkıldı...
2010'dan beri devam eden bir çılgınlık.