Eve giderken karşılaştım bu sergiyle.
Şeritlerle oluşmuş insan silüetleri ve onların içinden geçen kuşlar, kelebekler vardı.
Kiminin şeritleri eksikti, kimisinin içi şişmiş olmalı ki gergin.
İnsandı.
Deri yerine şerit. Derimiz şeffaf olsaydı içinden neler geçerdi.
Ya da neler isterdiniz.
Belki kalbinize kuş kondu.
İçiniz çiçek açtı.
Kargalar bastı yüreğinizi.
Olamaz mı?
Olabilir.
Ünsal Bahtiyar ile tanıştım. Naif ve mantıklı bir ressam.
Öldüğünde eminim zengin olacak.
Umarım yaşarken de değeri bilinir.
Yorumlar
Yorum Gönder