Ana içeriğe atla

Melankoli

Belki hevesim kaçtı.
Sana anlatmadığım çok şey var.
Oysa eskiden hep sana anlatmak için yaşadıklarımı aklımda evirip çevirirdim.
Big Fish filmindeki bir karaktere büründürürdüm.
Ayakkabıları çıkartıp ipe asmak gibi.

Masada bir sen bir ben bir de bohem vardı.
Sonra ben ve bohem kaldık. Sonra ben de onu masada bırakıp kalktım.
Bu yüzden burası boş kaldı.
Binlerce fotoğraf var koymadığım.

Melankolik haller yazdırıyor insanı kesinlikle.
Şairlerin neden şair, yazarların neden yazar oldukları belli: Melankoli.
Aşkın ya da hayatın melankolik haline bürünüyorlar.

Belli ki melankolim tuttu.
Kızdım ve kırıldım.
Tutt ki sana ya da ona.
Bütün bahanelerim tükendi.

Başlıyorum...
Nerede kalmıştık?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Suyun Altında Nefes Alabiliyorum

 "Suyun Altında Nefes Alabiliyorum" dedim geçenlerde...  bu bir his, bir düşünce balonu ve o balonun içinde denizin altında yüzebiliyorum.  solungaçlarım yok kuyruğum yok ben insan formunda ama özgür  özgürce yüzebiliyorum nefes alabiliyorum korkmuyorum belki düşüncesi korkutucu ama korkmuyorum suya düşmedim kendim atladım derine doğru gidebilirim  okyanusun karanlıklarından da korkmuyorum nefes alabiliyorum sırt üstü uzanıp yukarıya doğru bakıyorum  suyun altında gülebiliyorum  daha da derine gidebilirim çünkü nefes alabiliyorum

Bugünlerde böyle hissediyorum....

https://www.highinthesky.com.au/prints/distant