Ana içeriğe atla

İstemem ayrılık boynumu büksün

Yine sürüyle fikir, harita, neşe...
Ama karşılığında bolca endişe, olumsuzluk ve şüphe.
Anladım ki insanın fikir ve heyecan dengi olmalı.

Gidelim diyince: hadi!
Görelim diyince: nerede?
Bak diyince: Aaa!

Fikirlerinin ve hayallerinin önüne görünmez duvarlar ören insanlardan uzaklaşması gerek.
Gidişler, bazen terk edişler desteklenmeli.
Bir yeri terk etmek istiyorsa ona veda etmek yerine, katılmalı.
Terk edişe ortak olmalı.

Herkes "hayat en büyük macera" diye atıp tutarken, ilerlemekle ilgili sorununun olmasına katlanamıyorum.
Bazen bende bu çarka girdiğimi görünce uykum geliyor. Sıkılganlık ve umursamazlıkla uyumak istiyorum.
Yeni bir gün belki ilerlemenin ilk günü olur diye.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Suyun Altında Nefes Alabiliyorum

 "Suyun Altında Nefes Alabiliyorum" dedim geçenlerde...  bu bir his, bir düşünce balonu ve o balonun içinde denizin altında yüzebiliyorum.  solungaçlarım yok kuyruğum yok ben insan formunda ama özgür  özgürce yüzebiliyorum nefes alabiliyorum korkmuyorum belki düşüncesi korkutucu ama korkmuyorum suya düşmedim kendim atladım derine doğru gidebilirim  okyanusun karanlıklarından da korkmuyorum nefes alabiliyorum sırt üstü uzanıp yukarıya doğru bakıyorum  suyun altında gülebiliyorum  daha da derine gidebilirim çünkü nefes alabiliyorum

Bugünlerde böyle hissediyorum....

https://www.highinthesky.com.au/prints/distant