Ana içeriğe atla

Yanık

"Ölünce mezarıma adımı yaz. Çünkü kendime verdiğim bütün sözleri tuttum."

Geçen haftalarda gittiğim oyundan aklımda kalan bir haykırış.
Kendimize verdiğimiz hiçbir sözü tutmadan geçiyoruz bu dünyadan. Boşlukta kalan binlerce söz ve fikir.
Bizden sonra kalacaklara bir yük.

Ne sözler veriyoruz acaba? Neleri ciddiye alıyor? Ne yükler var omuzlarımızda? Belkide kendimize fazla yükleniyoruz.
Yaşamadan önce ölüyoruz.

Not: Yanık 16. Afife Tiyatro ödüllerinde "en başarılı yönetmen, en başarılı yardımcı erkek oyuncu, en başarılı sahne tasarımcısı" dalında 3. ödül aldı.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Suyun Altında Nefes Alabiliyorum

 "Suyun Altında Nefes Alabiliyorum" dedim geçenlerde...  bu bir his, bir düşünce balonu ve o balonun içinde denizin altında yüzebiliyorum.  solungaçlarım yok kuyruğum yok ben insan formunda ama özgür  özgürce yüzebiliyorum nefes alabiliyorum korkmuyorum belki düşüncesi korkutucu ama korkmuyorum suya düşmedim kendim atladım derine doğru gidebilirim  okyanusun karanlıklarından da korkmuyorum nefes alabiliyorum sırt üstü uzanıp yukarıya doğru bakıyorum  suyun altında gülebiliyorum  daha da derine gidebilirim çünkü nefes alabiliyorum

Bugünlerde böyle hissediyorum....

https://www.highinthesky.com.au/prints/distant