Sadece kızdığımdandır.
Zaten birisi beni kızdırmazsa mülayim, ortalama bir hayat yaşar giderim... hep derim.
Son günlerde tahammül edemediğim insan halleri var.
Derste hoca yoklama yapar hani;
- Cibiliyetsiz?
- Mevcut!
İşte aynen böyle nerede olduğunu bilen ama bulunduğu yerde cibiliyetsiz bir tutum sergilen insanlar var.
Herkesin çevresinde vardır, kimisi daha sessizdir, gibisi daha çençen hiç susmaz, gözünüze bir çöp gibi batar durur.
Aslında kurgusal olarak, doğduk büyüdük, gelişiyoruz, öleceğiz. Tam da o gelişme evresinde eğer fikirsel ve kişiliksel olarak gelişemiyorsanız çatlamalar başlıyor. Ne hayat deneyiminiz, ne çok parlak olduğunu sandığınız beyniniz sizi kurtaramaz. Tahammül edilemez olursunuz.
Eğer hayatınızda birileri size tahammül edemiyorsa nedenlerini araştırın.
Siz çok orjinal, çağının ötesinde bir tutum sergiliyorsanız ve insanlar size tahammül edemiyorsa aynen olduğunuz gibi devam edin. Sizler olmadan bu dünya var olmamalı.
Ama rahatsız edici varlığınız, karşınızdakinin sinirlerinin übüğünü sıkıyorsa azıcık durun ve düşünün. İlla ki böyle olacaksanız, çevrenize azıcık acıyın ve uzak durun! Yoksa biri sizin suratınıza karşı YETER diye bağırabilir. Ve bu haykırış sandığınızdan çok yakındır.
Emin olduğunuz tek şey bu olsun!.
Yorumlar
Yorum Gönder